Güncel etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Güncel etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

16 Aralık 2010 Perşembe

Özlemlerim...

Bu günlerde kendi kendime konuşurken yakalıyorum kendimi..Sanki blog okur ya da yazar gibi J

Kızımla günlerimizi güzel güzel yaşıyoruz.. Geçen zamanı geri getirmek mümkün olmadığından hep geçmişe özlem duyarım. Acaba sadece bende mi var bu huy. Yoksa çoğu insanda oluyor mu? Lisedeyken ortaokul günlerime öyle hasret duyardım ki…Allah’ım ne olur o günlerden bir tanesini yaşayayım hangisi olduğu hiç fark etmez derdim. Lise bitti, üniversiteye başladım. Gittiğim şehre, ortama ailemden uzak kalmaya hiç alışamadım. 4 sene boyunca neredeyse 3 hafta da bir İstanbul’a geldim. Hep alışamadım sevmiyorum burayı dedim dedim dedim....Çok şeker, çok iyi insanlarla tanıştım, dostlarım oldu; sabahlara kadar konuşup dertleştiğim, gülme krizleriyle uykuya dalamadığım..… Kimi zaman bi bankın üzerinde oturdum arkadaşımla okul çıkışı, kimi zaman da sabah yürüyüşüne çıktım çok sevdiğim ev arkadaşlarımdan biriyle… İşte böyle geçip gitti koca 4 yıl… Ayrılınca o şehirden, içimden bir şey koptu.. Meğer ne kadar sevmişim, alışmışım… Oysa hiç alışmadım diyordum…


Meslek hayatına başladığımda beni yepyeni maceralar bekliyordu. O günlerde anneciğimin dizinin dibinde, yediğim önümde yemediğim arkamda pamuk prenses gibiydim. Tam 2 yıl sürdü bu saltanat… 1. Yılın sonunda eşimle tanıştım.. 2. Yılın başında da evlendim… “2006”

Şimdilerde geride bıraktığım yıllar, yollar, şehirler, kısacası her şeyi özlüyorum.. Mesleğimin ilk yılını özlüyorum mesela.. Heyecanlı, meraklı, çalışmayı, üretmeyi seven Safiye’yi özlüyorum..


Şimdi çalışmıyorum 5 gün sonra 5.5 aylık olacak olan kızımla günlerimi geçiriyorum..

Onun da en bebekliğini özlüyorum..1. aynı, 2. ayını…Hamileliğimi…


Aslında yapmam gerekeni biliyorum.. Anın keyfini sürmek. Geçmişe üzülmemek gelecek için kaygılanmamak…Üzülmemek dediysem tabi özlem olmalı, ama bugün neşesini azaltmayacak kadar olmalı..Eminim kızım büyüdüğünde (1 yaş 2 yaş gibi) bu günleri de özlemle anacağım..


Kendimle kısa kısa hasbıhal ediyordum.. Yazıya dökeyim dedim.. Özlem, hasret, sevgi,.. Geçmişi hatırladığımda bir tek pişmanlık duygusunu hissetmiyorum.. Tabi daha güzel geçseydi maddi manevi dediğim oluyor ama büyük pişmanlıklar yaşatmasın Allah kimseye…


Resmi üzerindeki tarihte Hansa'ya giderken Florya'da çekmiştim.

10 Kasım 2010 Çarşamba

Uyuyan bebek..İlginç anne...







Ben kızımı uyutmak için kırk takla atarken Mila'nın annesi çocuğuna uyku ilacı veriyor olmalı ki bebeyi şekilden şekile sokup binbir tane foto çekmiş. Ben normal halinde bile resim çekmeye kalksam kesin uyanıyor. Ha bi de bizimki normal bebekler gibi sırt üstü değil de yüz üstü yatmayı daha çok seviyor.Mila yavrum, annen seni mıncuklarken o resimleri çekicem diye, sen nasıl oluyor da uyanmıyorsun? Benim kızıma da öğret..Yok ben fotoğraf çekmeyeceğim. Sadece yemek yapıp, etrafı toparlayıp, çamaşır asıp, ütü yapıp, telefonla konuşup,bulaşık makinesini yerleştirip, evi silip süpüreceğimn..Çok işim yok aslında :)
Darısı benim fındığımın başına.( deliksiz uykular)
Sitede daha çok var ben en beğendiklerimi ekliyorum.




18 Mayıs 2010 Salı

Neler Oluyor Bana?

Şu sıralar gecede kaç kere uyandığımı sayamıyorum. Aldığım magnezyum kalsiyum desteğine rağmen ayağıma giren kramplar, bel ağrılarım, mide yanmalarım ve bunun gibi yakınmalarım.. Allah isteyen herkese versin bebiş beklemek kolay olmuyormuş. Önceki yazımda belirttiğim gibi evimizde revizyon yapmaya başladık devam ediyor hala bitmedi. Ama henüz bebeğimizin bir adı dahil ve birkaç hediye eşyadan başka hiçbir şeyi yok. Kendi minik hıçkırıkları, tekmeleri, minik kalp atışları var sadece.. (eksik etmesin rabbim)
Okula devam ediyorum. Gidebildiğim kadar gideceğim. 18 Haziranda karne vermek amacım. Bakalım bizim minik, doktor teyzesinin dediği gibi acele etmezse, karneden sonra 3 haftamız daha olur. Ama yok ben erkenden gelicem nasıl bir yer orası derse yapacak bişi yok. Ne zaman nefes alması gerekiyorsa o zaman gelsin sağlıkla..
Hepinize güzel taze sebze-meyveli bol piknikli bahar diliyorum.

27 Nisan 2010 Salı

Bebeğim Geliyor...


Allah nasip ederse yaklaşık 10 hafta sonra minik bir kızımız olacak.. Daha öncesinden yazayım dostlarımla paylaşayım dedim ama hiç tarif ekleyemediğim için yazamadım gitti. Hansacığım kızını kucağına aldı. Darısı bana inşallah. Henüz, isim dahil hiçbir şey hazır değil.Sadece bi velimin hediye ettiği elbisesi var kızımın.Çıkarıp çıkarıp onu seviyoruz. Evimden taşınmayı düşünüyorum. Bir iki hafta daha ev arayacağız anneme ve ablama yakın bi ev bulana kadar. Bulamazsak evimize razı olup babamızdan arabanın anahtarını almanın yollarını arayacağız kızımla.
Tabi ufak tefek yapılacak işler var. Karne verene kadar izne ayrılmayacağım. Evde durursam, eğer taşınmazsam evimizde revizyon yapalıyız.Malum minik geleceği için onun da yaşayabileceği bir hal almalı evim.Şimdilik eksik, gedik bulup not ediyoruz. 10 haftada bütün işler biter miniğimiz sağlıkla gelir mi ne dersiniz?

25 Mart 2010 Perşembe

Sınıf Kurabiyeleri


Okulmuzda bulunan 1. sınıf zümresi yani Elif, Ümran ve Merve öğretmenler yiyecekler adlı etkinliği gerçekleştiriken hadi bir de kurabiye yapalım şuracıkta dediler.Malzemeler toplandı. Tereyağla şeker karıştırldı. Un azar azar ilave edilerek ortaya muhteşem bir fındıklı karışım çıktı. Öğrencilerin tarafından getirilnen bilimum süsleme malzemeleriyle süslenip fırına pişmeye gönederildi. Sonuç: Harika..
Tarif Fınıklı tarçınlı kurabiyenin aynısı ama içinde bir tek tarçın yok. Malum yeni nesil yemez diye eklemedik. Başta Ümran öğretmenim olmak üzere öğretmenler biraz yoruldu ama minik akıllarda güzel şeyler kalsın diye değil mi bütün emeğimiz?
Fotoğraflar da Merve öğretmenime ait. Ellerinize sağlık kızar. Süper oldu. Biz 1. sınıfa giderken sınıfta kurabiye yapmak hayalimizde bile yoktu. Hayal bile edemediğimiz nice güzellikleri yaşatmak dileğiyle...

22 Mart 2010 Pazartesi

Hoş geldin LEYLA bebek...

Bir önceki-yaklaşık olarak 2.5 ay evvelki- yazımda bahsi geçen tatlı insan, ablacığım Hansacığım'ın dünya tatlısı bir kızı oldu. 20 Mart doğum günü. Allah sağlıkla, sıhhatle büyütsün. Anne babasına sağlıklı uzun hayırlı ömürler nasip etsin.
14.abla çocuğu da dünyaya gözünü açtı. Hem de ne açış. Fıldır fıldır bakıyor minik şey.
Merak edenler için yazıyorum. 2970 gr ve 47 cm uzunluğunda tatlı kızımız.
Darısı bana ve bebek bekleyen tüm anne adaylarına..

1 Kasım 2009 Pazar

Doğum Günü Pastam

Her 29 Ekim'de bir yaş daha büyüdüğümü düşünürdüm. Bu sene artık yaşımın ilerlemediğini farkettim. Hala 22 yaşındayım :) Bu seneyi takip eden 15 yıl boyunca Allah ömür verdiği sürece hep 22. yaş günümü kutlayacağım :)

Doğum günümde arayan, mesaj atan face de not bırakan ve bizzat kutlayan arkadaşlarıma, akrabalarıma teşekkür ederim.Allah hepimize sağlıklı, huzulu hayırlı bir ömür nasip etsin..


24 Eylül 2009 Perşembe

Okulun ilk Günü Güllerim ve Tombik İstavritler


Her sene okulların açıldığı ilk gün duygularımı paylaşıyorum nerdeyse. Bu sene öğrencilerim 2. sınıf oldu. Okulumuzun kıyafetleri değişti. Çok tatlı olmuş hepsi sabah sabah en güzel halleriyle geldiler okullarına. Hansa’nın Şimdi Okullu Olduk yazısını keyifle ve tebessümle okudum. Esmacığıma ve bütün öğrencilere hayırlı, sağlıklı ve başarı dolu eğitim yılları diliyorum.Bugün çok ilginç bir olay oldu. Dersten çıkıp öğretmenler odasına girdim. Masada kocaman cam bir vazo ve içinde güller duruyordu. Hiç aldırış etmeden geçtim oturdum bulduğum boş bir yere. Arkadaşlar Safiye çiçeğini gördün mü deyince. Ya dalga mı geçiyorsunuz benimle ben kim güller kim dedim. Dememle de güllerin içindeki kartı görmem bir oldu. Evet güller bana gelmişti eşimden. Çok sevindim. Ben bazen kıymetini bilmiyorum ama çok incedir benim kocam. Arkadaşlarım da iki güle tav oldun diyorlar. Ee biz kadınlar hep aynıyız. Ben de eşime bir sürpriz yapayım dedim. Eve gelirken mahalle pazarının kurulduğu günde olduğumuzu fark ettim. Hemen pazara uğradım. Aklımda mantarlı bir şeyler vardı ama evin birinden acayip balık kokusu geliyordu. Balık tezgahında alabalık kadar istavritler vardı. 6 tane alabalık ay pardon istavrit aldım. Evimin yolunu tuttum. Okulların açıldığı ilk günü balık yiyerek kutlayalım dedim. Balıkları nasıl mı pişirdim?

Bir miktar mısır unu ve tuzu iyice harmanladım. Balıkları tertemiz yıkayarak bu karışıma buladım. Azıcık zeytinyağı ile çıtır çıtır oalna kadar tavada pişirdim. Afiyet olsun.

Bu arada balık pişerken evinizin balık kokmaması için bir cezvenin içine toz ya da çubuk tarçını biraz suyla koyup kaynatırsanız balık pişerken çıkan koku azalır.

Güllerimin resmini çekmeyi unuttum J sınıfımda masamda duruyorlar. Okulumuzun hemşiresi var Pamuk abla.Çok tatlı biri. Bana diyor ki: “Hoca hanım bak eşin sena cam kavanozlardaki güller gibi bakıyor.” Çok hoşuma gidiyor Pamuk ablanın yorumları.



14 Mayıs 2009 Perşembe

Mor Çiçeklerim..


Sabahın bir vakti tüm personelden önce okula gelen bir öğretmen olarak beni okulun bahçesinde karşılayan bu güzelleri sizinle paylaşmak istedim. O kadar masumlar ki..
Öğrencilerimle bahçeye çıktığımızda onlara da bu güzelleri gösterdim. Hepsi müptelası oldu. Her teneffüs bunların yanındalar. Birbirlerine de öğretmenin sevdiği çiçeklere gidiyorum diyorlarmış :)
Bazen etrafımızda olan güzelliklerin farkında olamayabiliyoruz. Birileri ya da birisi hatırlatınca hatırımıza gelip önem kazanır o mesele o eşya ya da her neyse.. Ben de öğrencilerim için böyle bir güzelliğe vesile oldum sanırım. Çoğu zaman da onlar benle minik mutluluklarını paylaşırlar.. Bir bebek, bir resim veya öğretmenim biz dün akşam babaanneme gittik gibi minik mutluluklar.. Bunlar onlar için büyük önem arz ediyor, bizim için de tabi onlar önemsediği için önemli :)

Dün gece yeğenim Nuran’ın Okuma Bayramı’na gittik. Bir önceki yazımda az çok tasvir etmiştim o sınıf gecelerinin ortamlarını. Aynı ortam bu akşam da yaşandı. Nuran ailede en küçük çocuk olmasına rağmen annesini, anneannesini ve tabi teyzesini sahnedeki performansıyla duygulandırdı. “Ne çabuk büyüdün de rol alıp oyunlarda oynuyorsun sen?” sorusunu aklımıza getirdi bütün gece miniğimizin hali.. İşte böyle..

Sağlıcakla kalın.. Fatma öğretmenim geçmiş olsun.. Darısı başımıza :)

8 Mayıs 2009 Cuma

Sakınan Göze Çöp Batar..


Öğretmenlik hayatım boyunca öğrencilerimin güvenliğini hep ön planda tutan bir öğretmen olmaya çalıştım. Mesleğe başladığım okulun fiziki şartlarının normal okul standartlarına göre daha zor olması beni bu duruma itti diyebilirim.Özellikle teneffüs saatlerinde yaşanan kazalar yaralanmalar o okulumda daha çok ve sık oluyordu. O yüzden hele 1.sınıf okuturken her teneffüs peşlerindeydim desem abartmış olmam. 4 yıl o okulda görev yaptım çok şükür öğrencilerin emniyeti sağlıkları vs. bakımlarından hiç bir sorun yaşamadım.

Bu sene de tek binadan oluşan 4 katlı okuluma geçtim. Burada da yine aynı hassasiyet ve titizlikte olduğumu zannediyordum. Ama bazen sizin düşünmeniz önlem almanız yeterli olmuyor. Kaderde varsa bir şeyler oluyor. Dün yazdığım yazımda çok değişik işlerle uğraştığımdan bahsetmiştim eve gidene kadar. Ama demekki eve gittim deyince ya da gidince de bitmiyormuş uğraşacağınız meseleler. Hele de insanlarla ve daha önemlisi çocuklarla uğraşıyorsanız. Dün okuldan sonra etüt yaptığım öğrencilerden ikisi etüt sonrası bi cinlik yapıp okulun bitişiğindeki parka gitmişler. Aslında çok tehlikeli ve dönüşü olmayan bir durum değil. Her şeyden önemlisi çok şükür birinin ayağına bile taş değmemiş. Ama ben bu kadar önemsediğim ve her durumda öğrencilerimin başında olmaya çalıştığım halde bu olayın olması başlıkta da okuduğunuz deyimi aklıma getirdi. Dün akşam çok üzüldüm. Paylaşayım dedim. Allah bütün öğrencileri her türlü kötülükten, kötü insanlardan ve kazalardan korusun. Amin..

7 Mayıs 2009 Perşembe

Lale, Kolbastı, Kermesler...


Şu sıralar yazmamak için o kadar bahanem var ki.. Aslında bütün işlerimi geciktirmek için süper bahaneler bulurum ama yazı yazamamamın en büyük nedeni evde açıp hemen yazabileceğim bir
bilgisayarın olmamasıydı. Okulda ise derslerin ve diğer uğraşların haylice vaktimi alması, kafamın yazı yazacak kadar sakin olmamasıydı. Hele bugün o kadar değişik işlerle uğraştım ki okul sonrası hangi birini anlatayım.
Yazı yazmak diyorduk değil mi ..Gelelim ona. Şimdi evde kocaman bi bilgisayar var maşallah 20 inch okulda da her ne kadar internet varsa da kafasına esince bağlanmıyor.Ne duruyorum değil mi evde yazayım okulda yayına vereyim.. Tamam inşallah en kısa zamanda daha sık güncelleyeceğim sitemi. Daha çok yazacağım, yazı yelpazemi daha geniş tutacağım.
Birazcık içinde bulunduğum durumlardan bahsedeyim sizlere. Malum bahar aylarında öğrencilerde ve öğretmenlerde bir gevşeme söz konusu olur. Ben de her sene o gevşeyen güruha dahil olurum. Ama çabuk toparlarım kendimi. Önce kas ağrılarıyla ve alerjimin sık sık nüksetmesiye başlar bahar yorgunluğum. Hele de açık havada çok kalmışsam örneğin Hale Sultan'ın bahçesinde sefa yapmışsam, hiç görmeyin beni "hapşuuuuu!" derim her dakika.. Velhasıl çok da severim baharda bakmaya, Çamlıca'dan İstanbul'a...
28 Mayıs'da öğrencilerimizle anne baba ve yakın akraba-i taallukata sunmak üzere sınıf gecesi hazırlıyoruz.. Süslü püslü kız öğrenciler yakışıklı erkek öğrenciler mi ararsınız. Hepsi heyecanlı pürheves, sosyalleşmenin basamaklarını bu tür oranizasyonlarla tek tek çıkıyorlar. .Cümbür cemaat gelinen, hop oturup hop kalkarak izlenen program ellerden kayıt cihazları düşmeden izlenir. Yeni anne-babalar ve ununu eleyip eleğini asma heyecanını yaşayanlar bir de arada derede olanlar. Program sonrasında ise, öğretmenim emeğinize sağlık çok güzeldi, çok duygulandık ne güzel hazırlanmışlar- (bunu duymak isterim çünkü daha başlamadık hazırlanmaya) türünden teşekkürvari söylemler duyulur. Geçip giden ve dudaklarda güzel bir tat bırakan bir gece olur anlaşılan... Öğrencilerimizin eğlendikleri, öğrendikleri ve en önemlisi dünyaya mesaj niteliğindeki duruşlarıdır bizim diye sahip çıktıklarımız. Çalışmaya kolbastı dansından başladık. O kadar sevimli sevimli oynuyorlar ki anlatamam minikler. Zaten müzik çok kıpır kıpır ve eğlenceli.Öğrencileri çalıştırıken Esma öğretmenimle ben de giriyoruz halkaya.. Eğleniyoruz, çok anlamlı cümleler işitiyoruz, süper figürler görüyoruz..
Mayıs ayında bir de kermes telaşı sarar bilimum çevreleri. Bizim okulda da var aynı uğraştan. Misler gibi gözleme kokuyor her yan. Cıvıl cıvıl fuaye alanı.. E haliyle alışveriş yapılıyor..Arkadaşlar da piyasayı sen mi canlandıracaksın bu kadar alışveriş yeter diyorlar bana. Ne güzel okul aile birliğimiz emekle yapmışlar fedakarlıkla dizmişler standlar a'dan z'ye bir sürü eşyayı, gönüllülükle sabahtan akşama kadar koşturuyorlar bana da onlara "Okul aile biriliğimizin birliği bozulmasın inşallah.." demek düşer..
Resimdeki laleler ise yaklaşık 15 gün evvel Hale Sultan'ın penceresinden makineme düşen güzellik..
En kısa zamanda gözleme kareleri de eklemeliyim..
Sevgilerimle..

13 Nisan 2009 Pazartesi

Kutlu Doğum Hediyem






Nisan ayının içimde bir şeyleri heyecanlandıran bir etkisi vardır.Her sene kış mevsiminin sona ermesi kainatın yeniden canlanması gibidir benim ruh dünyamda nisan ayı…. Tıpkı sert rüzgarların, yağmurların, soğukların gece gündüz üzerinden esip geçtiği toprağın canlanması gibi içimizde kabuk tutan güzelliklerin de bu kutlu ayla yeniden yeşillenmesi gibi.. Bu görmüş olduğunuz kartlar 14 asır evvelinde cevherlerin bile yanında değersiz kaldığı o mübarek ağızdan dökülen, hayatımıza serlevha etmemiz gereken hadis-i şerifleri sevdiklerimizin- bu vesileyle kendimizin- hayatlarına geçirme çabamızın bir ürünü..En yakınımdakilere elimle hediye ettim. Uzaklardan iletişim kurduğum arkadaşlarıma ise hem fikir olur düşüncesi ile hem de gördükleri kadarıyla faydalanmaları isteğiyle bloguma ekliyorum..

Kutlu Doğum Ayınız Kutlu Olsun…

4 Mart 2009 Çarşamba

Minik Hayvanlar Bahçesi










Bu görmüş olduğunuz minik hayvancıklar sınıfım tarafından birdenbire hazırlanmış olup büyük bir beğeniyle gezilen bir sergi halie gelmiştir. Minik kaplumbağalar sınıfımıza iki haftalığına Antalya'dan gelen Emir tarafından yapıldı. O kadar şeker yaptı ki o minik elleriyle o kaplumbağayı..Bi de tarif ediyor öğretmenim; kafası böyle olacak ayakları böyle diye..
Evet sergimizde en çok yapımı kolay olan yılan var..Bol bol var yani, öğretmenim benim yılanım nasıl olmuş diye getirdiler şekerlerim. Çıngıraklısı var kobra olanından ne ararsanız yani. Zürafamız ise ince bir zekanın ürünü. Dün şiirlerini ezberleyen öğrencilerime zebra ve zürafa desenli kalemler hediye ettim. Dedim ya ince bir zeka sahibi şekerim çıkarıverdi ortaya bunu.. Hayır isim vermiyorum ısrar etmeyin :) Salyangoz bir de yapımı hoşlarına giden yaratık. Koyun, kuzu Allah ne verdiyese :) Sevgilerle..

6 Kasım 2008 Perşembe

Komiklik...

Yoğun ısrarlara dayanamadım yazıveriyorum bir kaç kelam...Dün yaşadığım komik bir olayı paylaşayım bari..
Öğrencilerim öğlen yemeğinden sonra eve gidene kadar çok acıkıyorlarmış.Veli toplantısında bir kaş velim dedi ki : "Hocam ufak tefek atıştırmalıklar getirebilirler mi ikindi vakti yemek için?" ben de tabiki getirebilirler dedim ama ben günlere göre yiyecekler listesi yapıp göndereceğim ona göre getirebilriler.Hani herkesin aynı yiyecekeleri getirmesi açısından.
Dün de yani çarşamba günleri muz günümüz.Öğrencimin biri ne dese beğenirsiniz? Öğretmenim benim annem muz yok diye DOMATES koymuş bi de o kadar tatlı anlatıyor ki yavrum :)) çok güldüm.

10 Ekim 2008 Cuma

Geç Kalmış Bir Cevap: Sobe!

Sevgili Hansacığım beni sobelemiş..
Buyrun cevaplar...
En büyük hayaliniz nedir?
En büyük hayalim aslında stesten uzak eşimle ve çocuklarımla (çocuklarımla henüz yok) sağlıklı bir hayat sürmek.Evet belki çok klasik oldu ama burası neresi olursa olsun ister bir deniz kenarı, işter bir dağ evi, isterseniz Anadolu’muzun güzel köylerinden kasabalarımızdan birinde kendimi kafa dinliyor hamur açıp börek yapıyor tarhana serip kışa hazırlık yapıyor olarak bulsam derim...Yan komşumuzun sesi geliyor : ”- Safiye hanııııımmmm! Akşama ne pişirdin ? Bizim adam tarladan geç gelecekmiş ne istiyorlarsa bana bi mail atıversinler dediydi. Oğlan faysbukta geziniy bi gelip senden mail atamı mı kocamaaaa?
BLOG YAZMAYA İLK NE ZAMAN BAŞLADIM:?
Az önce elmalı kurabiye yaparken bu benim bloğumla ilk bayramım diye düşündüm.Hep okurdum ama bir gün beni okuyacakları aklımdan geçmezdi.Sevgili blogcu arkadaşlarıma çabucak kaynaştık.Beni hiç yabancılamadılar..  2008 şubat..
BLOG YAZISI KONULARININ BELLİ Bİ ÇİZGİDE OLMASINA ÖNEM VERİYORMUYUM :
Aslında biz aile olarak Allah vergisi çok zekiyiz  Bi psikolojik danışman arkadaşım söylemişti.Zekanın % 60 ı genetik. Ve bu % 60 lık kısmın da büyük bölümü anneden geliyormuş…..Sevgili annem de zamanın şartlarına göre eline su dökülmeyecek bir Anadolu hatunudur.Sadece kulak dolgunluğuyla İngilizceyi konuşma seviyesinde İspanyolcayı ise “anlıyorum ama konuşamıyorum” seviyesinde kıvırmıştır…O yüzden sadece mutfakla alakalı olmuyor..Çok da bağlı kalamıyorum yemek konusuna.
BLOG YAZMAYI NE KADAR SÜRDÜRECEĞİM:?
Bloğuma çok sık yazı ekleyemesem de içim hep yazmaktan ve arşivlemekten yana.Hatta şu an arşivimde bekleyen o kadar enfes tariflerim var ki…Ben seviyorum bunu.Şimdilik durmak yok yola devam diyorum….
BLOG YAZMAK BENİM İÇİN EĞLENCELİ BİR UĞRAŞKEN ŞİMDİ ARTAN BEKLEYİŞ YÜZÜNDEN ZORUNLU BİR HAL ALMAYA BAŞLAD MI :)
Hani insan bi yazı ekler bloğuna ve ardından sık periyotlarla girer bakar kim ne yazmış kaç kişi girmiş siteme diye..Ha işte o duygu kaybolduğu zaman yazsanız da olur yazmasanız da…


BLOG YAZMAK İÇİN GÜN İÇİNDE BAZI ŞEYLERDEN FERAGAT EDİYORMUYUM:?
Bloğa yazı yazmak diye ayrı bir zaman dilimim yok. Bazen öyle bir zaman oluyor ki hemen yazılıveriyor bir şeyler… Elime güzel bir tarif geçince veya bir şeyleri paylaşma ihtiyacı hissettiğimde geçiyorum pc min başına.Ama özellikle geceleri bazen dozunu kaçırıp sabah uyuklayarak öğrencilerimin hakkına girmekten kokmuyor değilim…..
Ben de sevgili Serap'ı sobeliyorum….Sobe karakazan!!!

28 Ağustos 2008 Perşembe

Kabak Salatası ve Bursa




Geçtiğimiz hafta okuldan arkadaşlarla Bursa’ya gezi düzenledik. Rehber eşliğinde camileri türbeleri gezdik alışveriş yaptık.Kısa ama çok eğlenceli bir o kadar da tarih dolu bir gezi oldu.Hem yeni okulumdaki arkadaşlarımla daha yakından tanışma ve kaynaşma imkanı bulduk. Hem de övünmemiz gereken o şanlı ecdadımızın türbelerini ziyaret ettik.. Bursa’ya dair birkaç resimle iktifa edip ablamın güzel masası ve çok lezzetli salatasıyla veda edeceğim..Kayseri’den geleli bir hafta bile olmamasına rağmen yine marifetlerini ve fedakarlıklarını sergilemeye başladı ablam.Geçen pazar diğer ablamın ve eniştemin umreye gidişinin şerefine bir akşam yemeği düzenledi.Her şey çok güzeldi.Hele o balkon sefamız tek kelimeyle muhteşemdi.

Ben size bugüne dair kabak salatasının tarifini vereceğim:

Malzemeler

1 kg kabak
1 kase süzme yoğurt
2 yemek kaşığı mayonez ( olmasa da olur)
3 yemek kaşığı zeytinyağı
1 su bardağı ceviz içi (çok minik olmasın)
Tuz


Hazırlanışı

Kabakları soyup rendeleyin ve zeytinyağı koyduğunuz derin bi tavada ( tercihen teflon) soteleyin.İyice piştikten sonra soğumaya bırakın.Soğuduktan sonra içine cevizi, yoğurdu ve mayonezi ilave edin.Karıştırın ve servis yapın.

Not: Üzerine dereotu çok yakışıyor.



Muradiye Camii



Ulu Camii'nin Tophane'den görünüşü

28 Temmuz 2008 Pazartesi

Malatya Malatya...

Herkese merhaba!
Geçtiğimiz hafta perşembe günü adı konan ve aynı gün gece başlayan Malatya maceramız ( kardeşimle benim) yarın saat 2.15'de sona erecek. Sevgili Esra ablam ve eşi bizleri çok güzel bir şekilde ağırladılar.Onlara çok ama çok teşekkür ediyoruz. Malatya’ya indiğimizde gece saat 3’ü gösteriyordu. Fakat havada tek bir esinti yoktu. Bu durum bizi fazlasıyla endişelendirdi. Bu şehrin gecesi bu kadar sıcaksa gündüzü kim bilir ne kadar sıcaktır dedik. Hava alanından şehir merkezine giden otobüse bindik. Beydağı Devlet Hastanesi’nin önünde indik. Eniştem bizi aldı. Dün de hep beraber Gündüzbey ilçesine gittik Orada Patika adlı mesire yeri, restoran ve çay bahçelerini içinde barındıran çok güzel bir tesiste piknik yaptık. Yiyeceklerimizi biz götürdük oradan mangal aldık, kendimiz pişirip kendimiz yedik. İçinden şarıl şarıl sular akan, çeşitli meyve ağaçlarıyla bezenmiş bu mekân çok hoşumuza gitti...Bu arada Ahmet Eymen Efendi inanlımaz şeker olmuş,büyümüş..Oyyy çok tatlı bir bilseniz..
En kısa zamanda fotoğraflarla geleceğim
Not: Fotoğraf makinemin bilgisayar bağlantısını ve kart okuyucusunu buraya getirmedim.O yüzden buradan ekleme yapamayacağım..

Selam ve sevgilerimle..

21 Haziran 2008 Cumartesi

300 spartalı değil milyonlarca Türko...







Kıbrıs Güzelyurt'tan zafer macerası...

Önce 11 Türko çıktı sahaya sonra milyonlarcası. Stadyumda ve ekranları başında %100 heyecan yaşattı tüm dünyaya.

Her şey hazırdı gün gece tabur içtima alanında. Bayraklar asılmış yemekhanedeki televizyon bahçeye çıkarılmıştı. Maç saati başladı. Dakikalar 119 gösterdiğinde herkes ümidini kesmiş dağılmaya başlamıştı ağızda küfürler tekmeler ve pişmanlıklar ( Rüştü keşke kalesini terk etmeseydi.) Ben de artık abdest almak için çeşmeye gitmiştim. Tam ayaklarımı yıkıyordum ki bir bağrışma bir nara… 120. dakikada Türko Semih sahneye çıkmış çıkmayan candan ümit kesilmez dercesine Türkün gücünü göstermişti. Maç penaltılara kalmış ve Rüştü hatasını düzeltmek için bu kez kalesinde devleşmişti. Ve yarı final biletini Türkiye’ye bu kez Semih ve Rüştü kesmişti...